Melanie Klein, psikanalitik kurama ‘nesne ilişkileri kuramı’nı kazandırarak önemli bir dönüşüm sağlamıştır. Çocukların oyunları üzerinden bilinçdışı fantezilerini analiz edebileceğini savunarak oyun terapisini geliştirmiştir. Özellikle 0–3 yaş dönemine yoğunlaşarak, annelik figürüyle kurulan ilişkinin bireyin kişiliği üzerindeki kalıcı etkilerini ortaya koymuştur. İç nesne, bölme (splitting), idealize etme ve paranoid-şizoid konum gibi kavramlarla psikanalize erken çocukluk dönemine dair derinlik kazandırmıştır.
