John B. Watson, davranışçılık (behaviorism) akımının kurucusudur. Ona göre psikoloji, sadece gözlemlenebilir ve ölçülebilir davranışlarla ilgilenmelidir; zihinsel süreçler bilimsel olarak güvenilmezdir. Meşhur ‘Küçük Albert’ deneyinde, bir bebeğe beyaz fare gösterildiğinde çekiç sesiyle korku tepkisi oluşturulmuş ve böylece korkunun öğrenilebileceği gösterilmiştir. Watson, insan davranışlarının çevresel faktörler yoluyla şekillendirilebileceğini savunarak eğitim, reklamcılık ve çocuk yetiştirme alanlarında da […]

Walter Mischel, kişilik psikolojisine durumsal faktörlerin etkisini vurgulayarak katkı sağlamıştır. En bilinen çalışması ‘Marshmallow Testi’dir. Bu deneyde çocuklara bir ödülü hemen almak ile bekleyip daha büyük ödül kazanmak arasında bir tercih sunulmuştur. Bekleyebilen çocukların ileriki yaşamlarında daha başarılı ve sağlıklı bireyler olduğu gözlemlenmiştir. Mischel, kişiliğin sabit değil, duruma göre değişen özellikler taşıdığını savunarak kişilik psikolojisinde

Aaron Beck, bilişsel terapinin kurucusudur. Özellikle depresyonun tedavisinde devrim niteliğindeki çalışmalarıyla tanınır. Beck, bireyin duygularının ve davranışlarının, temel inançları ve otomatik düşünceleri tarafından şekillendiğini öne sürmüştür. Terapötik süreçte bu düşüncelerin sorgulanması ve yeniden yapılandırılması hedeflenir. Beck’in geliştirdiği ‘Bilişsel Çarpıtmalar’ listesi, günümüzde terapistlerin en sık kullandığı araçlardan biridir. Ayrıca Beck Depresyon Envanteri gibi ölçüm araçları da

Martin Seligman, pozitif psikoloji hareketinin öncüsüdür. Psikolojinin sadece bozuklukları tedavi etmeye değil, bireylerin güçlü yönlerini keşfetmeye ve daha doyumlu bir yaşam sürdürmelerine yardımcı olmaya da odaklanması gerektiğini savunmuştur. Daha önce ‘öğrenilmiş çaresizlik’ kavramını ortaya koymuş ve depresyonun nedenlerinden biri olarak açıklamıştır. Seligman’ın çalışmaları, eğitim, liderlik, mutluluk araştırmaları ve ruh sağlığı politikaları üzerinde etkili olmuştur.

Daniel Kahneman, karar verme süreçleri ve insan zihninin işleyişi üzerine yaptığı araştırmalarla tanınır. Amos Tversky ile birlikte yürüttüğü çalışmalarla klasik ekonomi teorilerine meydan okuyan ‘davranışsal ekonomi’ alanını kurmuştur. ‘Hızlı ve yavaş düşünme’ sistemleri kavramıyla, insanların neden irrasyonel kararlar verdiğini açıklamıştır. 2002 yılında Nobel Ekonomi Ödülü’ne layık görülmüştür. Kahneman’ın çalışmaları hem psikoloji hem de finans, yönetim